vrijdag 4 maart 2011

fiets door je leven.

Eigenlijk hé, is je leven net een lange weg waar je op moet fietsen. In het begin heb je op je fiets mooie zijwieltjes en kan je niet omvallen. Je ouders houden je vast en zorgen zo dat jij vooruit komt. Later gaan je zijwieltjes van je fiets af en moet je het zelf doen. Alleen. Geen ouders meer die zorgen dat jij vooruit komt. Geen zijwieltjes meer die zorgen dat je niet omvalt. Je moet alleen veder fietsen. Helemaal alleen. De lange weg. Die lange afstand van begin tot het einde. Fietsen naar daar waar de zon schijnt en het einde van de regenboog is. De weg die jou leven is. Je moet blijven fietsen, fietsen om niet te vallen en als je valt zo snel mogenlijk opstaan. Fiets tot je niet meer voor uit kan komen. Fiets tot dat je bij de zon bent en jou weg geen kant meer op kan.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen